| GroenLicht BE | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest |
| Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk |
| Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest |
| Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk |
| Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest | Zeg je AutoKiosk | Zeg je AutoTest |
Eerste indruk
November 2010 – Wat heerlijk! De aloude Gordini-strepen op een model dat ik vanaf dag één leuk heb gevonden. OK, als je de modellen van toen nu bekijkt, zijn ze ècht gedateerd, maar een succesnummer is de Renault Clio altijd geweest. Bij een breed assortiment hoort ook een onzin-auto als de Gordini-uitvoering. Maar o, o, o, wat een verrukkelijke onzin. Juist met wat glibberige herfstbladeren is het heerlijk boenderen in zo’n ding. Als er geen medeweggebruikers zijn natuurlijk, want in dat geval heb je je maar als een brave huisvader te gedragen. Daar werkt de Clio Gordini niet bepaald aan mee. Die wil gewoon vooruit en als het ff kan ook graag hard.
Geen kwaad woord over het rijden. Lekker geluid, mooi doorhalen naar hoge toeren en stevig zitten in de kuipstoelen. Alles op de goede plek, bediening precies lekker. Niet te licht, niet te zwaar. Inspirerende auto. Wat mij betreft niet als hoofdauto, maar erbij. Toch wat te nerveus in de file, maar genoeg ingrediënten voor een mooi verhaal.
Ted Sluymer






